نمیدونم چرا احساس خستگی میکنم. تقریبا یه هفتهست دارم استراحت میکنم و امروز هم تمام روز خونه بودم. اما باز خستهم ...
میرم کنار پنجره و به آسمون نگاه میکنم. جایی که حدس میزدم باید جای ماه باشه تاریک بود اما چندتا ستارهی پراکنده با اعتماد بنفس سوسو میزدن ...
آسمون و ستارهها منو یاد آبی میندازه. فکر کردم الان اونجا داره برف میاد و هیچکدوم ازین ستارههایی که من تو آسمون میبینم رو اون نمیبینه.
دلگرم کننده نیست. اما همینکه آسمون من رو یاد آبی میندازه به اندازه کافی لبخندناک هست ...